Strona główna » Kardynał Sarah kończy swoją wartę

Kardynał Sarah kończy swoją wartę

Pod koniec lutego papież Franciszek przyjął rezygnację gwinejskiego kardynała Roberta Saraha z posługi Prefekta Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. W zeszłym roku z racji ukończenia 75. lat, kardynał złożył rezygnację, jednak w związku z pandemią, papież przedłużył okres jego posługi. Teraz dobiegła ona końca.

Pochodzący z Gwinei purpurat wykazywał się dużą odwagą, bardzo rzadko spotykaną pośród kapłanów dzisiejszych czasów. Za swoją „ortodoksję” i wierność nauczaniu Kościoła niejednokrotnie był atakowany i upokarzany – nie tylko przez środowiska antyklerykalne, ale również przez te związane z Kościołem katolickim…

Kardynał Sarah jako Prefekt Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów pielęgnował katolicką liturgię, która jest centralnym punktem życia każdego katolika. Aktywnie działał na rzecz promocji Mszy Świętej w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego.

To on także jest twórcą idei, niestety odrzuconej, by tam, gdzie tylko to możliwe, również Mszę Świętą w zwyczajnej formie odprawiać ad orientem – ku Panu – tak, aby kapłan, zgodnie ze swoją rolą, prowadził za sobą lud wierny do Chrystusa, naszego Jedynego Zbawiciela.

Kardynał Sarah atakowany był wielokrotnie nie tylko za umiłowanie piękna liturgii. Głośno krytykowano również jego stanowisko, wierne w pełni nauce Chrystusa i Kościoła, o braku możliwości udzielania Komunii świętej rozwodnikom, którzy żyją w nowych związkach.

W swojej książce „Moc milczenia” napisał: Także i dzisiaj nasze strategie duszpasterskie bez wymagań, bez wezwania do nawrócenia, bez radykalnego powrotu do Boga – są drogami prowadzącymi do nicości.

Kardynał Sarah zawsze podkreślał, że to Chrystus ma być centrum nie tylko liturgii, ale również naszego życia. Zawsze bronił niezmiennej nauki Kościoła katolickiego. W trudnych dla Kościoła czasach był przykładem nie tylko ortodoksji, ale i ortopraksji.

I mimo potężnej machiny zła, skierowanej przeciw jego osobie, nigdy nie wyrzekł się wierności tradycji, Pismu Świętemu, nauce na temat nierozerwalności małżeństwa i społecznemu nauczaniu Kościoła.

źródło: PCh24.pl