Strona główna » Poetycki przystanek: ks. Jan Sochoń

Poetycki przystanek: ks. Jan Sochoń

      

Klasztor w Mogilnie

Stoi na wzgórzu,
z długą historią w sercu.

Pamięta rzeczy i sprawy,
o których milczą księgi.

Bije w nim dzwon wiary,
potężny, ale teraz wyciszony.

Na znak, że trzeba uważać
na świat i jego pieśni.

Kiedy tam wejdziesz,
nie rozglądaj się.

Ucałuj posadzkę
i nie podnoś oczu.

Niech ogarnie cię mrok,
ożywiający, jeżeli mu zaufasz.

Dopiero po chwili spójrz,
nie rozgłaszaj, żeś doznał ukojenia.

Bądź wierny i wdzięczny.
Nic się przecież wielkiego nie stało.

Oprócz twojej łzy
zastygłej w kamieniu.


 

Pytania

 
Jestem jak dziecko, o którym zapomniała matka
i powoli zapomina świat, zapomina los.

Starzeję się szybko, tracę czas na próżno,
mijam się z dniem, jak z obcą kobietą.

Czy możliwe, że Bóg pomyślał tylko nas
i nikogo więcej nie obdarzył miłością?

Czy ziarenko mgły nad dachami miasta
nie ma znaczenia. Naprawdę nikogo nie obchodzi?

Czy śmierć zawsze mówi prawdę, czy nas zaledwie straszy
od niepamiętnych czasów w łonie ziemi?

Co będzie kiedy niczego się nie dowiemy,
co mogłoby nas wyzwolić, przynieść wieczną ulgę?

Czy te pytania głuchną od nadmiaru powietrza
zamkniętego w słowach, na skrzyżowaniu dróg?

 


 

Sens

 
Życie zyskuje sens, kiedy masz się
do kogo przytulić,
kiedy potrafisz wypowiedzieć słowo
przynoszące dobre owoce,
kiedy walczysz z grzechem,
w codzienności najzupełniej zbędnym.

Życie i niebo różnią się tylko
intensywnością miłości, barwą ust.

 

 


Ocean

To, że my opuszczamy Boga,
nie oznacza, że On nas opuszcza
”.

Krzysztof Kuczkowski

Trzymam się, Krzysztofie, tej myśli,
jak najmocniejszej poręczy.

Wyznaję, że nieraz opuszczałem Boga,
że wybierałem drogę bez wysiłku i trudu.

Jakbym miał prawo decydować o tym,
co ma się wydarzyć i przynosić szczęście.

Patrzyłem na samego siebie z miłością,
bo kogóż kochać najpierw, jak nie własne serce.

Dzisiaj wiem, że to była pułapka,
w którą wpadałem z pychy i z zazdrości.

Ale moje grzechy zamiast od Boga oddzielać,
zbliżały do Jego miłosiernych rąk.

Im więcej słabości przecież, tym łaska
w ocean wzbiera, napisał święty Paweł.

I ja mu wierzę, jak wierzę wszystkim,
których Duch porwał do trzeciego nieba.

 


 

Imię

 
Boję się, Jezu, że nie dotrwam do końca,
że zabraknie tej jedynej chwili, bym przeprosił,
łzą się rozpalił, niczym gwiazdy na niebie.

Boję się, Jezu, że nie zdążę opowiedzieć o sile
swojej miłości, która była moim jedynym imieniem.

Teraz zaraza niszczy świat, ogranicza do zdalnych
odruchów. Spraw, Jezu, byśmy nie przepadli
w proch zmienieni. Jesteś życiem przecież, więc
nas przygarnij, jak zbłąkane ptaki, jak zwiędłe
nad ranem sny, jak opuszczone w nieładzie ręce.


 

Ks. Jan Sochoń (ur. 1953) – profesor, filozof kultury, poeta, krytyk literacki i eseista; biograf i wydawca pism bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Kieruje Katedrą Filozofii Kultury i Religii w Instytucie Filozofii na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej UKSW, uczy też w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Stale współpracuje z redakcjami  różnych czasopism i Polskim Radiem. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, PEN Clubu, Polskiego Towarzystwa Tomasza z Akwinu, a także innych gremiów naukowych. Jego utwory przetłumaczono na język angielski, francuski, niemiecki, włoski, rosyjski, czeski, serbski, chorwacki, ukraiński; zostały nadto zamieszczone w kilku zagranicznych antologiach. Niekiedy wyróżniany nagrodami literackimi, nominowany do nagrody Nike i nagrody Józefa Mackiewicza. Opublikował wiele książek filozoficznych, prac edytorskich oraz tekstów literackich, m. in.: Poszukiwanie literatury (Warszawa 2012); Religia w projekcie postmodernistycznym (Lublin 2012); Jak żyć chrześcijaństwem? (Warszawa 2014); Człowiek i twórczość. Szkice z filozofii kultury (Lublin 2016); Mowa wewnętrzna. Sceny z życia duchowego (Warszawa 2017); Męczeństwo i miłość. W kręgu kultury przykościelnej (Warszawa 2019); Bezcielesny sens. Szkice z filozofii kultury (Lublin 2021); tomy wierszy Sandały i pierścień (Sopot 2015), Półmrok (Paryż 2016), Strzałka czasu (Rzeszów 2017), Klęcznik ze słów. Modlitewnik poetycki (Warszawa 2017); Modlitwa do ciszy (Bydgoszcz 2019); Brewiarz celnika (Sopot 2019), Krzew winny (Bydgoszcz 2020). Mieszka w Warszawie. Strona internetowa: jansochon.pl